Отбасында балалардың дүниеге келуі – мереке. Бірақ ұлдардың пайда болуы қыздарға қарағанда қуанышпен қарсы алынады. Кішкентай жастағы  балаларды тәрбиелеу –әйелдердің міндеті. Дәстүрлі әдет-ғұрыптарға тарту – аға ұрпақтардың – аталар мен әжелердің басшылығымен жүреді. Дүнгендерде балаларға деген сүйіспеншілікті ашық білдіру тән емес.Жас кезінен олар үйде және далада жұмыс істеуге қосылады. Отбасының кіші мүшелері қамқоршыларға бағынады. Балалар неғұрлым үлкен болса, соғұрлым олар құқықтар мен бостандықтарға ие болады. Дүнгендерде «үш жастағы баланы  үлкен деп санауға болады, ал он жастағы бала – ересек»  деген сөз бар, ол 10-12 жаста баланың  отбасы мүшелерінің барлық өмірлік дағдылары және тәуелсіз өмірге дайын болуы керек деген идеяны көрсетеді.Отбасылық қатынастардың біртіндеп өзгеруі және, ең алдымен, әртүрлі деңгейдегі және бағыттағы коммуникациялардың тығыздалуы, технологиялық даму, кәсіпкерлік пен бизнестің жандануы, сондай-ақ әйелдің отбасы мен қоғамдағы рөлінің артуы нәтижесінде пайда болатын әйелге деген көзқарас патриархалды отбасының жекелеген бөліктері арасындағы қатынастардың әлсіреуіне әкеледі.Заттардың бұл тәртібінде жағымды да, жағымсыз да жақтары бар. Бір жағынан, отбасы әр мүшеге күшті моральдық және материалдық қолдау көрсетеді.